გიორგი ბებიაშვილი – რელიგია მონობისა

”ჩვენი ჭირია
ერის გამოყლევება.” 

 გ.ბებიაშვილი

ფრიად ჰუმანური ჭირი ედება ქვეყანას, ასე რომ ვთქვათ გამოტეხილად გვერჩის. აქ მონობა სირთულეს სულ არ მოიცავს, ხალხი მისკენ მიისწრაფის და თავისუფლების ჟამს კარებს უხურავს. რელიგია ის მონობის ჟამია, რომელიც ქვეყანაში ავადმყოფურად არის მოდებული.

ვთქვათ: “როგორც მაგნიტური რკინა, რომელზეც ასი-ათასობით ქვიშა ეკვრის.”

ზოგადი პრობლემა იქიდან მოდის, რომ ეს რელიგია ხელოვნებაში შემოდის. არამცთუ კიდევ უფრო საშინელება, შიდა პოლიტიკაშიც.

ქრისტეს ბრძანება არ გაუცია, იმის შესახებ რომ, რომლიმე ქვეყანაში აუცილებლად უნდა ყოფილიყო უამრავი “მღვდელი”, დღეს კი ისინი ნებისმიერ ქვეყანაში არიან ბაქტერიასავით გავრცელებულნი.

საერთოდ რატომ უნდა უსმენდნენ ადამიანები მათ ?! , ნუთუ უკეთ არ გრძნობენ თავს როდესაც მხოლოდ თავიანთ აზრისკენ მიისწრაფიან.

რელიგია ამბობს: მე გავაკეთებ!
უფალი ამბობს: ჩემგან ქმნილი!
რელიგია ამბობს: ჩემი მონა!
უფალი ამბობს: ჩემი შვილი!

/”ჯეფერსონ ბითკე”/

ქრისტიანული რელიგია მძღნერში რევს ცოცხალ ადამიანურ არსებობას…

ამ მთხლე პროცესში, მთელი სულით ეფლობა და ვეღარ ამოდის, იჭედება და იძირება თავისუფალ არსებობისგან. განვითარების დიდი ეტაპი ჩერდება და მათთვის სრულიად სავსებით უცხოა სიახლის მნიშვნელობა.
რელიგიაზე მიყრდნობილი დაქვეითებული ტვინი, სულ სხვა აზრობრივობით გამოირჩევა, ასევე ხასიათობით და მოქმედებითაც.

მათი აზრით კაფე/ბარებ_ში სიარული ცოდვაა. ეს ხომ თავიანთმა მოძღვარმა “დამოძღვრა” ასე.

ასევე ფიქრობენ, რომ კმაყოფილება დიდი სიცრუეა, როდესაც ეკლესიას ემსახურები.

ხშირად გვესმის ილოცე და ღმერთთან მისასვლელ გზას ნახავო. საინტერესოა, რომელ ღმერთთან, დღეს ხომ ისინი ბომჟებთან სვამენ და მათი უყურადღებლობა იწვევს, ადამიანის გამოყლევებას. ერთადერთი, რაც რჩება კვლავ ის არის, რომ საკუთარ აზრს მიყვე და განაგრძო ცხოვრების გზა-კვალი.

შემოდგომის ხმაურიანი დილა გათენდა, სკოლისაკენ მივდივარ და ტრანსფორტს ველოდები, დიდიხნის ლოდინის შემდეგ, როგორც იქნა მოვიდა ყვითელი გადავსებული ავტობუსი. მოვახერხე და დავჯექი. უეცრად ყურში ჩამესმის დიალოგი,ერთი საშუალო ასაკის ქალბატონი მართლმადიდებლობისგან დაჩლუნგებული – მეორე ტვინგამოფიტულ მამაკაცს ესაუბრება.

– ეს ახალგაზრდობა სულ გაფუჭდა და გათამამდა, როგორ შეიძლება ასე ჩაცმული იარონ, რა არის ეს ან კისერზე რა აქვთ რომ უკეთიათ, ჯვარი ატარონ რატომ არ შეუძლიათ. !? ის ხომ მფარველია ყოვლადცოდვისაგან.

ქალბატონო სრულიად სავსებით გეთანხმებით, აუცილებლად საჭიროება მოითხოვს, სკოლებში – საჯაროში თუ კერძოში საგნად ისწავლებოდეს “მართლმადიდებლობა”, ეს ხომ ჩვენი მთავარი ენა-სარწმუნოება და არსებობაა.

ამ დიალოგის მოსმენის შემდეგ, კიდევ უფრო სავსებით დავრწმუნდი, ქვეშეჯვია ტრაკგამოუხოცავ ერის გლობალურ ვარდნაში.

დღევანდელობა გვიჩვენებს თუ რამდენი მათხოვარი და გაჭირვებული აგდია ქუჩაში და სახლში, გარეთ კი მღვდლების მასა, სხვადასხვა მარკის ჯიპებით დასეირნობენ.

მათი სიტყვა ამბობს;

“დაეხმარე ადამიანს
მიეც სიხარული.”

საინტერესოა თვითონ რას ფიქრობენ, როცა შუქნიშანთან წითელზე ჩერდებიან….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s